Pośród rozmaitych aspektów Rewolucji należy podkreślić, że skłania ona swoich zwolenników do niedoceniania lub negacji pojęć dobra i zła, grzechu pierworodnego i Odkupienia.
1. Rewolucja neguje grzech i Odkupienie
Jak zauważyliśmy, Rewolucja jest owocem grzechu. Jednak, gdyby ona to uznała, to zdemaskowałaby samą siebie i zwróciła się przeciw własnej przyczynie.
To wyjaśnia dlaczego Rewolucja dąży nie tylko do przemilczania swoich grzesznych korzeni, lecz również do zanegowania samego pojęcia grzechu. Radykalna negacja, która dotyczy zarówno grzechu pierworodnego, jak i osobistego, dokonuje się głównie poprzez:
- Systemy filozoficzne lub prawne, które negują prawomocność i istnienie jakiegokolwiek prawa moralnego lub nadają temu prawu chwiejne i śmieszne fundamenty laicyzmu.
- Tysiące sposobów działania propagandy wytwarza w masach stan duszy, który ignoruje moralność nie negując wprost jej istnienia. Wszelka cześć należna cnocie jest składana bożkom takim jak złoto, praca, skuteczność, sukces, bezpieczeństwo, zdrowie, uroda, siła mięśni i rozkosz zmysłowa itd.
Rewolucja niszczy we współczesnym człowieku samo pojęcie grzechu, samo rozróżnienie pomiędzy dobrem a złem. I ipso facto neguje ona Odkupienie dokonane przez Pana Naszego Jezusa Chrystusa, gdyż jeśli nie istnieje grzech, to Odkupienie staje się niezrozumiałe i traci jakikolwiek logiczny związek z historią i życiem.
2. Egzemplifikacja historyczna: negacja grzechu w liberalizmie i socjalizmie
Na każdym ze swych etapów Rewolucja dążyła do bagatelizowania lub radykalnej negacji grzechu.
A. Niepokalane poczęcie jednostki
W swej liberalnej i indywidualistycznej fazie Rewolucja nauczała, że człowiek jest obdarzony nieomylnym rozumem, silną wolą i namiętnościami pozbawionymi nieuporządkowania. Stąd koncepcja ludzkiego porządku, w którym jednostka — uważana za istotę doskonałą — była wszystkim, a państwo niczym, albo prawie niczym i złem koniecznym ... chyba tymczasowo koniecznym. Był to okres, kiedy myślano, że niewiedza była jedyną przyczyną błędów i zbrodni, że sposobem na zamknięcie więzień było otwieranie szkół. Niepokalane poczęcie jednostki było podstawowym dogmatem tych złudzeń.
Wielką bronią liberała przeciw potencjalnemu uciskowi ze strony państwa i tworzeniu klik, które mogłyby go odsunąć od kierowania sprawami publicznymi, była wolność polityczna i powszechne głosowanie.
B. Niepokalane poczęcie mas i państwa
Już w ubiegłym wieku, nietrafność przynajmniej części tej koncepcji stała się oczywista, lecz Rewolucja nie wycofała się. Zamiast uznać swój błąd, po prostu zastąpiła go innym, a mianowicie niepokalanym poczęciem mas i państwa. Według tej koncepcji, jednostka jest skłonna do egoizmu i może błądzić, lecz masy mają zawsze słuszność i nigdy nie dają się ponosić namiętnościom. Ich bezgrzesznym środkiem działania jest państwo, ich nieomylnym środkiem wypowiadania powszechne głosowanie — w którego następstwie pojawiają się parlamenty przesiąknięte myślą socjalistyczną — lub charyzmatyczny dyktator o silnej woli, który zawsze prowadzi masy ku realizacji ich własnej woli.
3. Odkupienie przez naukę i technikę: rewolucyjna utopia
W jakikolwiek sposób, czy to kierując całe swoje zaufanie ku jednostce ujętej samodzielnie, masom czy państwu, to właśnie w człowieku Rewolucja pokłada ufność. Człowiek, samowystarczalny dzięki nauce i technice, może rozwiązać wszystkie swoje problemy, wyeliminować ból, nędzę, niewiedzę, niebezpieczeństwo, krótko mówiąc wszystko, co nazywamy skutkiem grzechu pierworodnego i osobistego.
Utopią, do której Rewolucja nas prowadzi, jest świat, w którym kraje połączone w jedną republikę powszechną nie są niczym innym oprócz nazw geograficznych, świat bez żadnych społecznych i ekonomicznych nierówności, sterowany przez naukę i technikę, propagandę i psychologię, aby osiągnąć bez udziału nadprzyrodzoności ostateczne szczęście człowieka.
W takim świecie na Odkupienie dokonane przez Pana Naszego Jezusa Chrystusa nie ma miejsca, gdyż człowiek przezwycięży zło za pomocą nauki i uczyni ziemię technicznie rozkosznym rajem. I będzie miał nadzieję przezwyciężyć pewnego dnia śmierć przez nieskończone przedłużanie życia.
