Pacyfistyczny, a więc antymilitarystyczny charakter Rewolucji łatwo można uchwycić w świetle poprzedniego rozdziału.

1. Nauka zlikwiduje wojny, siły zbrojne i policję

W technicznym raju Rewolucji, pokój musi być trwały, ponieważ nauka pokazuje, że wojna jest złem, a technika może przezwyciężyć wszelkie jej przyczyny.

Stąd wynika zasadnicza sprzeczność pomiędzy Rewolucją a siłami zbrojnymi, które mają być całkowicie zlikwidowane. W republice powszechnej będzie jedynie policja, dopóki postęp naukowy i techniczny nie wyeliminuje przestępstw.

2. Doktrynalna sprzeczność pomiędzy Rewolucją a mundurem

Mundur przez samą swoją obecność potwierdza implicite pewne prawdy, które, choć niewątpliwie ogólne, mają na pewno charakter kontrrewolucyjny:

• Istnienie wartości, które są wyższe niż samo życie i dla których powinno się umrzeć, co jest sprzeczne z mentalnością socjalistyczną, całkowicie charakteryzującą się strachem przed ryzykiem i bólem oraz uwielbieniem bezpieczeństwa i najwyższym przywiązaniem do życia ziemskiego;

• Istnienie moralności, ponieważ wojskowość całkowicie opiera się na pojęciach honoru, siły w służbie dobru i zwróconej przeciw złu itd.

3. „Temperament” Rewolucji jest przeciwny życiu wojskowemu

W końcu, istnieje antypatia „temperamentu” pomiędzy Rewolucją a duchem wojskowym. Rewolucja zanim całkowicie przejmie środki sterowania jest gadatliwa, deklamatorska i usidlająca. Rozwiązywanie spraw w bezpośredni, drastyczny i otwarty sposób — more militari — odstręcza to, co moglibyśmy nazwać obecnym temperamentem Rewolucji. Podkreślamy słowo „obecny” czyniąc aluzję do etapu Rewolucji, który spotykamy wśród nas, ponieważ nie ma nic bardziej despotycznego i okrutnego niż Rewolucja, gdy jest ona wszechmocna. Rosja dostarcza tutaj wymownego przykładu. Jednak nawet tam istnieje rozbieżność, ponieważ duch wojskowy jest całkowicie różny od ducha oprawcy.

Zakończywszy analizowanie rewolucyjnej utopii w jej rozmaitych aspektach, zamykamy niniejsze studium na temat Rewolucji.

O Plinio Corrêa de Oliveira